Psychodeliki to grupa substancji psychoaktywnych, jakie uzyskują przemiany w percepcji, nastroju oraz świadomości. Należą do nich m.in. LSD, psylocybina, DMT, meskalina oraz ketamina. Ich działanie polega na wpływie na aktywność układu nerwowego, w szczególności na receptorach serotoninowych. Psychodeliki są w szeregu przypadków kojarzone z ruchem hipisowskim i subkulturami z lat 60. XX wieku, aliści ich aplikacja w zamierzeniach terapeutycznych rozpoczęło się już w latach 50. XX wieku.
W ostatnich latach, zamiłowanie psychodelikami powiększyło się w związku z pojawieniem się badań naukowych, które sugerują, iż mogą one mieć potencjalne zastosowanie w terapii niektórych zakłóceń umysłowych, takich jak depresja, lęk czy PTSD – Amanita Muscaria. Psychodeliki, w przeciwieństwie do odmiennych substancji psychoaktywnych, nie prowadzą do uzależnienia i nie są toksyczne dla systemu w dawkach terapeutycznych. Ich stosowanie żąda jednak ostrożności i stosownej opieki medycznej, ze względu na możliwe niepożądane efekty uboczne, takie jak lęk, dezorientacja, a w ekstremalnych wypadkach nawet psychozy.
Terapia psychodeliczna, nazywana też psychoterapią z przeznaczeniem materiałów psychodelicznych, polega na podaniu pacjentowi psychodeliku w dozorowanych wymogach klinicznych, pod opieką doświadczonych terapeutów. W trakcie terapii pacjent doznaje obfite przejścia, które zdołają pomóc mu w leczeniu zakłóceń mentalnych przez zwiększenie jego świadomości, otwarcie się na nowatorskie perspektywy oraz metamorfozę rodzaju myślenia.
+Artykuł Sponsorowany+

